Een prijsbepaling die niet meer per artikel wordt uitgedacht
Bij duizenden artikelen wordt prijzen een dagtaak, en gaat het toch op gevoel. Dus zijn de regels opgeschreven en uitbesteed aan software.
Een vergelijkbaar probleem? →Het probleem
In een tweedehands onderdelenhandel is de prijs per artikel een klein onderzoekje: wat is het de afgelopen maanden waard geweest, wat vragen anderen er nu voor, hoe zeldzaam is het, en wil je er überhaupt de goedkoopste van zijn.
Bij duizenden artikelen wordt dat een dagtaak, en gaat het toch op gevoel.
Wat er gebouwd is
De eigen prijsregels zijn opgeschreven en door software uitgevoerd. De basis is het gemiddelde van wat werkelijk verkocht is, zwaarder wegend naarmate er meer stuks in één transactie gingen.
Daar overheen komen een trendcorrectie, de marktdrukte, en een gelaagde schaarstecheck: eerst Nederland, pas bij te weinig gegevens Europa en dan pas wereldwijd — een Nederlandse koper koopt zelden aan de andere kant van de wereld. Tot slot een ondergrens, zodat één bodemprijs van een ander niet de hele lijst omlaagtrekt.
Wat het opleverde
Per artikel is te lezen waaróm die prijs eruit komt. Dat maakt het model bespreekbaar en corrigeerbaar, in plaats van een zwarte doos die getallen uitspuugt.